Ανάμεσα στην πληθώρα των τραγουδοποιών που εμφανίστηκαν κατά τις αρχές της δεκαετίας του ’80, υπάρχει κι ένας καλλιτέχνης που ξεχώρισε για την ιδιαίτερη γραφή του. Ο λόγος για τον Βασίλη Νικολαϊδη, που μπορεί να μην έχει στο ενεργητικό του πολλούς προσωπικούς δίσκους και συμμετοχές σε εργασίες συναδέλφων του, έχει όμως καταφέρει με το ιδιαίτερο ύφος των τραγουδιών του να χαράξει την προσωπική του πορεία στο ελληνικό τραγούδι. Από την πρώτη του εμφάνιση, στους «Αγώνες ελληνικού τραγουδιού» στην Κέρκυρα το 1981 που διοργάνωσε ο Μάνος Χατζιδάκις, έκανε την παρουσία του αισθητή, και η «Οδός Σανταρόζα» έμεινε σαν ένα από τα πιο τρυφερά σατιρικά τραγούδια και την ίδια στιγμή έγινε το “σήμα κατατεθέν” του Νικολαϊδη! Σε κείνη όμως την πρώτη του εμφάνιση, ο Νικολαϊδης έδωσε το καλλιτεχνικό του στίγμα και με ένα ακόμα τραγούδι, υπέροχα μελαγχολικό: το «Δωμάτιο χρωματιστό». Λίγοι κατάλαβαν τότε πως, ο καινούργιος αυτός τραγουδοποιός καταφέρνει με την ίδια τέχνη που μας προκαλεί το χαμόγελο με τους σατιρικούς και πανέξυπνους στίχους του, να προκαλεί και μια βαθιά μελαγχολία βουτώντας στα δύσβατα μονοπάτια του τραγουδιού.
Τα τραγούδια του Νικολαϊδη μοιάζουν να έχουν την καταγωγή τους στους τροβαδούρους της αναγέννησης και στις αστικές καντάδες των αρχών του περασμένου αιώνα. Με μοναδικό όπλο μια κιθάρα, σκαλίζει τις ιστορίες του όπως οι παλιοί τεχνίτες κατασκεύαζαν λεπτά και φινετσάτα κοσμήματα. Τα τραγούδια του δίνουν ακριβώς την αίσθηση του χειροποίητου, εκείνου του τραγουδιού που γεννιέται απ’ την προσωπική ευαισθησία του δημιουργού του, έχει όμως τη δύναμη να γίνεται κτήμα του ακροατή, τουλάχιστον εκείνου που διαθέτει την ίδια ευαισθησία.

Tags: αφιέρωμα | μουσική | Βασίλης Νικολαΐδης

Σχόλια 5 | Hits: 2357 | Περισσότερα...