Μια  συνοπτική  ιστορία...

Tον Μάρτιο του 1994 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας ο Βασίλης Βασιλικός έκανε λόγο για την ύπαρξη της λογοτεχνικής σχολής της Καβάλας. Ως κύριο επιχείρημα του ανέφερε τα πολλά ονόματα των αναγνωρισμένων λογοτεχνών που έλκουν την καταγωγή τους από την Καβάλα και την πυκνότερη σαφέστερη ομοιογένεια των εκπροσώπων της σχολής από την αντίστοιχη σχολή της Θεσσαλονίκης.  Η αναφορά αυτή, που ενθουσίασε το κοινό της εκδήλωσης και δημοσιεύθηκε ως είδηση, την επομένη, στην αθηναϊκή εφημερίδα τα «Νέα», αφορούσε κυρίως την πεζογραφία και επιλεκτικά την ποίηση.

Μια περιήγηση  στον κόσμο των ποιητικών συλλογών

Λίγα γενικά.

Oι βιτρίνες των βιβλιοπωλείων κατακλύζονται πια από ροζ μυθιστορήματα και εύκολες αφηγήσεις που τσαλαβουτούν στην ιστορία του `22 και τις χαμένες πατρίδες. Κι όχι μόνο στα μικρά ή στα επαρχιακά βιβλιοπωλεία, αλλά και στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Μια τηλεοπτική, καθαρά προφορική, γραφή μας πολιορκεί από παντού και εγκαθιδρύεται στην θέση της καθαρής λογοτεχνίας ή εν πάση περιπτώσει αυτής που αγωνίζεται για να καθιερωθεί ως τέτοια.

Tags: Λογοτεχνία | Ποίηση | Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΑ ΧΑΡΠ

Hits: 592 | Περισσότερα...

 Πώς το ΄φεραν η μοίρα με τα χρόνια να μην ακούσεις έναν ποιητή…

 Φτάνοντας στο 4ο έτος των σπουδών μου, κοιτάζω πίσω μου και διαπιστώνω ότι έχω αφιερώσει μήνες ολόκληρους και φαιά ουσία στη μελέτη κειμένων της Μεσαιωνικής Βυζαντινής λογοτεχνικής παραγωγής. Δεκάδες στίχοι του Θεοδώρου Προδρόμου, συνθεμένοι κατά παραγγελία της Ειρήνης της Δούκαινας, δουλικά αφιερωμένοι στον Ιωάννη και Μανουήλ Κομνηνό. Άλλοι τόσοι στίχοι της Άννας Κομνηνής, στους οποίους αυτάρεσκα και ματαιόδοξα περιγράφει τις χάρες και τις αρετές του Αλέξιου. Υπόθεση που πολύ λίγο με ενδιαφέρει, έπρεπε όμως να την φέρω εις πέρας στο πλαίσιο των ακαδημαϊκών μου υποχρεώσεων.

  Έμαθα να προσεγγίζω την ποίηση του Σεφέρη υποκριτικά, αφού ποτέ το αμφιθέατρο δεν μου σύστησε την ποίηση του Έλιοτ. Να προσποιούμαι ότι βιώνω το περίφημο αυτό γόνιμο και δημιουργικό ξάφνιασμα διαβάζοντας το «Κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου, αφού ποτέ δεν έμαθα μέσα στο αμφιθέατρο να οικειοποιούμαι τις παγίδες γραφής του Τζόυς, να τις μεταστρέφω και να κερδίζω το στοίχημα ανάγνωσης, να ανταποκρίνομαι ως αναγνώστρια στο κάλεσμα του Κάφκα, όταν μου κλείνει το μάτι. Με άλλα λόγια έμαθα όχι να αναλύω, αλλά να διαλύω και να αποδομώ φιλάρεσκα και αυθάδικα το όποιο αίσθημα κάθαρσης, στο όνομα μιας σοβαρής ακαδημαϊκής προσέγγισης της ποιητικής μας παράδοσης. Να προσποιούμαι ότι δεν αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ενός διαλόγου όχι με τα κείμενα της εθνικής λογοτεχνικής μας παραγωγής, αλλά πρώτιστα με τους Ευρωπαίους και μη προδρόμους τους.

Tags: Ποίηση | Λογοτεχνία

Hits: 504 | Περισσότερα...