|
Στα υπερώα του Ινστιτούτου κόβεται σιγά-σιγά το ήδη φθαρμένο
νήμα της ζωής μου
Φράντς Κάφκα
- Ανάμεσα σε προσπάθειες για την πολιτιστική ανάπτυξη της επαρχίας
και ανάμεσα σε φορείς που δεν θα σε καταλάβουν ποτέ και δεν θα
εκτιμήσουν τίποτα.
- Ανάμεσα σε κιτρινισμό και λαϊκισμό και στο σώμα σου που το παίζουν
μονότερμα δημοσιογράφοι με απωθημένα που αφού εξαγοράσθηκαν πλειστάκις
βρήκαν εσένα για να φουλάρουν στην επίθεση.
- Ανάμεσα στην συναίνεση της υποκρισίας και το τέλμα της αδιαφορίας, καλός,αλλά άστο για αργότερα.
- Ανάμεσα σε αυτούς που ήρθαν να σε μιμηθούν,αλλά ξέχασαν ότι μιμούνται και εγκαταστάθηκαν ως γκουρού να χρησμοδοτήσουν.
- Σε συνεδριάσεις δικαστηρίων και στους τέσσερις τοίχους του γραφείου - το δικό μου υπερώο είναι η προθεσμία και το δικόγραφο.
- Να βλέπεις την αχαριστία όσων ευεργέτησες και να μην μπορείς να
τους αγνοήσεις, γιατί η έρημος που ζούμε είναι μικρή, όση μια κουταλιά
όξος.
- Ξανά και ξανά να ελπίζεις, ενώ ξέρεις ότι όλα ποδοπατήθηκαν.
-Μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού κι η μοναξιά μεγάλη.
- Να αναγκάζεσαι να υποχωρείς και να δεξιώνεσαι το ασήμαντο. Πόσο να
διευρύνεις πια τις επιλογές σου στο όνομα της καλής γειτονίας;
- Που δεν κατάλαβαν,ούτε θα καταλάβουν και που δεν θα είσαι εδώ όταν ενδέχεται να καταλάβουν.
- Ζώντας για χρόνια με την αναπηρία σου να πλασάρεις τον εαυτό σου
και να μιλήσεις για το έργο σου. Καλυμμένα με την σκόνη του χρόνου.
- Ζώντας με την ατολμία να μην παρατήσεις τα τακτοποιημένα.
- Ζώντας στην Ευρώπη που κινείται σαν υπνωτισμένη γριά δασκάλα.
- Ζώντας σε μια χώρα γέρων που ζει την ύπνωση της Ευρώπης πολλαπλασιασμένη.
- Ζώντας στην μικρή σου πόλη που ξυπνά για λίγα λεπτά και ξαναπέφτει σε λήθαργο αμέσως.
- Περιορισμένος σε μια γλώσσα μικρή που δεν επικοινωνεί,αλλά και δεν
μεταφράζει. Αρκείται στα ελάχιστα ψιχία όσων ανιδιοτελώς και για την
σωτηρία της ψυχής τους υπόσχονται μεταφράσεις,που θα έπρεπε να
εγκολπωνόμαστε σαν ιερές παρακαταθήκες.
- Ακούς με παρεμβολές,αλλά κυρίως δεν ακούγεσαι. Πνιγηρό.
- Αυτοδίδακτος εσύ, αυτοδίδακτοι κι οι άλλοι. Ολοι μας είμαστε εδώ αυτοδίδακτοι. Τι μοναξιά !!
- Πορευόμαστε εμπειρικά, σαν τους εμπειροτέχνες της παλιάς εποχής.
- Ως πότε θα ανέχεσαι, ως πότε θα περισσεύει η υπομονή;
- Κι όσα πέταξες στον άνεμο τώρα σε πνίγουν και δε σ’ αφήνουν να ησυχάσεις.
- Κι αυτές οι προσπάθειες να μην σε καταπιεί το θηρίο και ισοπεδωθείς !
- Κρατώ δρεπάνι για να κόβω εφησυχασμούς και ευκολίες. Ωστόσο συχνά κόβομαι από αυτό.
- Στο κυνήγι της ψυχής που θα σε ακουμπά. Κουράζεσαι,αλλά ελπίζεις.
- Να συμβιβάσεις το μεταφυσικό και τον υλισμό δεν είναι εύκολο. Το υπερβατικό σε ταράζει,αλλά ξέρεις το ψέμα του.
- Τέρμα οι ιδεολογίες. Ουφ, πόνος.
- Τέρμα κι η ιστορία; Αμ, πως.
- Κι όμως ακόμη συντρίβει η ιστορία τους ανθρώπους, ειδικά σε λαούς, όπως τον ελληνικό.
- Τη νύχτα αναδεύω στο μίξερ φίλους. Στα όνειρα έρχονται πολυάριθμοι, στην πραγματικότητα μόνο εσύ.
- Ακόμη το δέον και το μη δέον. Τίποτα δεν ξεπέρασες με την εμπειρία;
- Αυτή η διερώτηση, αυτό το διακύβευμα. Μήπως περιεχόμενο χωρίς περίβλημα;
- Γράφοντας, γράφοντας. Στηρίζοντας,στηρίζοντας, στηρίζοντας τους άλλους. Αλλοθι για να μην αναμετρηθείς με το μεγάλο, το κύριο.
- Πόσες αναβολές έδωσες στο καίριο;
- Πόση γνώση άφησες έξω από την βασιλεία σου; Κι όμως δεν τόθελες.
- Λύτρωση, λύτρωση, έρχεσαι ποτέ;
|