Ο σύλλογος Διαδρομές αποτελεί μια προσπάθεια ορισμένων πολιτών της
Καβάλας, να δημιουργήσουν ένα φορέα διερεύνησης και προβολής του
πολύπλοκου και ταχέως μεταβαλλόμενου σύγχρονου Πολιτισμού. Να
ανακαλύψουν, να αναδείξουν, και να προτείνουν στους συμπολίτες τους,
λιγότερο ή περισσότερο γνωστά έργα, δημιουργούς και πολιτιστικές πτυχές
του καιρού μας...
| Ποιήματα |
ΕΣ ΑΤΡΥΓΕΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ, Γαβριηλίδης, 1997ΚΟΡΜΟΣ ΣΕ ΜΑΡΜΑΡΟΙ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ 1992«Απώλετο καλός Άδωνις»Έρχεται και ξανάρχεται, ηχώ η φωνή της Κυθέρειας, αιάζω η φωνή του Βίωνα (-ποιον έκλαιγε καλώντας τον Άδωνη), πονάω Αρτεμίδωρε, Παντελή, αναγνώστη χάθηκε το αγαπημένο κορμί, χάθηκε. Από το βάθος του χρόνου η φωνή μου καμένη: χάθηκε ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΤΑΓΚΑΤον θυμάμαι ανάμεσα σε πένες και γραφτάπάνε χρόνια πολλά, αιώνες η σκόνη ένα δάκτυλο στους κίτρινους τόμους στη βιβλιοθήκη του μοναστηριού τον θυμάμαι καθώς που το’ λεγε ξαφνικά σχεδόν τραγουδιστά: «όπως τ’ αστέρια αδιάφορα και σοφά αναντίρρητα όπως τα λαχανικά – να γινόταν και για μας». ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΙΣε πόλεις παλιές έφερα το βήμα μου.Δεν κατοικούνται πια. Μελέτησα όψεις κατόψεις τοπογραφικά τα σχέδια της σαύρας του ανέμου. Είδα ερείπια που κάποτε μπορεί να έχτισα (πάει καιρός αιώνες, που να θυμάμαι). Πλακόστρωτα και μωσαϊκά γύρεψα κομμάτια που δεν ταίριαζαν κράτησα μόνο σε δρόμους μπλέχτηκα, απελπίστηκα (-ήταν στη φύση μου πάντα), ώσπου η νύχτα έκλεισε πάνω μου αργά οι ψίθυροι το ρίγος στο κορμί. Την επόμενη ξανάρχισα πάλι όπως κάθε φορά. ΤΡΙΠΤΥΧΟ1. ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΠροσπάθησα να δω.Η στήλη από μάρμαρο σπασμένη. Διάβασα ΜΝΗ[ΜΑ]ΤΟΔ[Ε]. Επάνω το ανάγλυφο χαμένο η άκρη μόνο και τα δάχτυλα ενός ποδιού. Διέκρινα ΑΟΜΑ, μια χαρακιά, ΚΟΥΦΑΚ[Ο]ΝΙΣ. Η βάση πέτρινη χαλασμένη. Συλλάβισα ακόμη ΑΜΕΤΑΚΛ[Η]ΤΟΝ. Τ’ άλλα σβησμένα. Δάχτυλα πάνω στην πέτρα ζεστές ρώγες των δαχτύλων 2. ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑαρμονίη αφανήςΕλιές φωνές παλιές παλεύοντας με τις σκιές στον τόπο αυτό μαζεύοντας τα κομμάτια κι ο ψίθυρος του κυρ Αλέξανδρου προσευχή. Εδώ ο τόπος του σπιτιού χέρια το σχέδιο ψηλαφούν homo faber, σε τάξη τα υλικά χέρια απ’ τη σκέψη πιο παλιά. Εδώ η σιωπή του ανέμου το φως σιωπή του μεσημεριού κι η ανάσα της θάλασσας σιωπή στα χαλίκια η ανάσα του κόσμου. Εδώ στη λάμψη της μετέωρης σταγόνας τόσο κοντά εδώ των πραγμάτων η γεωμετρία. ΩΣ ΕΝ ΚΑΤΟΠΤΡΩ, Γαβριηλίδης, 2004ΦΑΓΙΟΥΜ1. Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ…μια λεπτομέρεια της τέχνης του:στο κάτω βλέφαρο του αριστερού ματιού μια μικρή αυγή – απαρατήρητη σχεδόν σαν υγρασία που νοτίζει καθώς – σα δάκρυ κρατημένο στον καιρό 2. ΕΥΨΥΧΙΚαι τα ‘ΧΑΙΡΕ ΠΟΛΛΑ’ και τα ‘ΕΥΨΥΧΩΣ’και κείνα τα ‘ΕΥΨΥΧΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙ’ έτσι με μαύρο κατράμι ανορθόγραφα στα σάβανα γραμμένα, ξόρκια γι’ αυτούς που μένουν. Και ποιος γνώρισε τη σειρά του ποτέ; Και τούτο το τωρινό της ποίησης ξόρκι κι αυτό. 3. ΤΟΥ ΣΑΒΕΙΝΟΥΤα μάτια φέγγουν σιωπή. Η ματιάπάνω σου. Όμως πέρα από σένα. Γι’ αλλού αυτό το βλέμμα, απ’ αλλού. Του ζωγράφου η μαστοριά – απ’ τη μαστορική του τι περισσότερο να γυρέψει – με χρώματα για κείνο πέρα από τα χρώματα. Απ’ τη μαστορική μου τι άλλο – με λέξεις για κείνο πέρα από τις λέξεις. ΕΓΚΑΥΣΤΙΚΗ ΣΕ ΞΥΛΟ
Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ,
|
