Σε τόνους μωβ και σε ύφος ποιητικό.

1. «Σκηνή για ένα»

στ΄

Τεντώνεται
Σ’ έπακρη ετοιμότητα
Το τόξο
Για το βέλος της κατοχής
Μα και της ένωσης
Η εκτόξευση
Όταν κι αν
Αμφίδρομα οδυνηρή
Ή αλλιώς
Η ρήξη

Μα ποιος θα βρεθεί
Του τόξου να νιώσει
Την πληγή
Την εσώτατα παλλόμενη
Ικεσία
Την παλιρροϊκή
Αγωνία
Ποιος θα νοιαστεί

Πώς θα βρεθεί
Άρπα το τόξο να γενεί
Το μυστικό κλειδί
Πού θα βρεθεί
Του τόξου ν’ αγγίξει
Την ψυχή
Που ισχυρά ευάλωτη
Αμύνεται
Στην άλλη της λαχτάρα
Ψυχή
Την απούσα

2. «Έξοδος κινδύνου»

η΄

Χτυπιούνται εναγώνια
Τα όστρακά μας
Ζητώντας τρόπο εισδοχής
Το ένα εντός του άλλου

Ψάχνω να υπερβώ το όριο
Εντός σου να ‘ρθω
Όντας πλάι σου
Γδέρνομαι το περίβλημά μου και
Απιθώνοντάς το δίπλα σου
Μπαίνω σφαδάζουσα η ψυχή μου
Στο στιγμιαίο μισοάνοιγμά σου
Γυμνή να σπάσει από μέσα
Το σκληρό σου κέλυφος

Και ιδού
Διαστέλλοντάς την ως τα άκρα
Την ψυχή μου
Ραγίζω το περίβλημά σου που αντηχεί
Την πληγωμένη του αντίσταση

Μαζεύω από τα θραύσματα το γάμα και το πι
Κι ένα κομμάτι απ’ την ηχώ που χάνεται
Κόβω τα δυο αχ του μαλακού πυρήνα
Για συμπλήρωμα
και
Το ρήμα πλέκω με τα δυνατά φωνήεντα
Που μας τυλίγει απαλά μαζί
Ακέραιους δυο και όμως
Ένα


3.


ι

«Του Οδυσσέα Ελύτη»



Βασιλοαετέ μου
Όργωσες
Τον ουρανό

Άστρα αετόπουλα έσπειρες
Όνειρα νερένια τριφυλλιά
Με τους αέρηδες τους αστερίες
Και τα χαμομήλια
Τα πάντρεψες
Μαζί να πάνε
Κόντρα στον καιρό
Κι ύστερα

Θαλασσοαετέ μου
Κούρνιασες
Μες του Ιούλη την καρδιά
Ζεστός περνώντας
Τον απέραντο
Χειμώνα

Γλαυκαηδόνι μοναχό
Στη μοναξιά γεννάς
Τη γλώσσα σου
Και μακριά τη στέλνεις
Να γεννήσει τα παιδιά της
Στα ελυτονήσια
Της μνήμης σου

Το σπέρμα σου εμφυτεύεται
Στη σκέψη
Περνάει
Στο αίμα μου
Ζυμώνεται
Και με γεννάει εξαρχής
Αυτό που ήμουνα
Κρυφά
Στη μνήμη σου

Δελφίνι μου πιλότε
Τ’ ουρανού
Ναυτίλε
Ταχυδρόμε του ήλιου
Πόντο τον πόντο αντιπαλεύοντας
Το μαύρο
Σύννεφο
Μ’ ακτίνες απ’ το μέσα φως
Κερδίζεις το μέρος σου
Κι όσο το μαύρο πλησιάζει
Τόσο φωτίζεται
Τόσο που
Γίνεται αδελφοποιτός σου

Έτσι περίσσια φωτισμένος
Διπλό φως
Θα ζεις στη Γνώση
Ανάμεσα
Στις αδελφές ψυχές
Στο θαλασσόκηπο που πλέει
Παλίνδρομα
Ανέγγιχτος
Στο χρόνο
Όντας πλάι του

4. «Χωρίς προσωπείο»

γ΄

Ό, τι βιώθηκε
Τρέφει τη μνήμη μου
Μα το αβίωτο
Με συνταράζει
Ο λόγος ο ανείπωτος
Η κίνηση η μετέωρη
Η απουσία εκείνου
Που δεν είναι
Συγκεκριμένο

Δημοσιευμένα στο ΕΚΚΥΚΛΗΜΑ ΠΟΙΗΣΗ

5. «Δώδεκα της πανσέληνου»

Δώδεκα ακριβώς
Παλίρροια ασημιού
Χορεύουν οι ισορροπίες
Σε κύματα ανατροπών
Για τους μυημένους
Του μαγικού
Κάτι αριθμοί τετράγωνοι
Και λογικές ευθύτατες
Κάνουν τσακίσματα και
Χάνονται μαζί
Με κάτι «επειδή» και «δεν» και
«πρέπει»
Άκαμπτα

Μεσάνυχτα της Πανσελήνου
Κάπου η ευμάρεια μηρυκάζει
Το έχει της
Κι αυτάρεσκα η αυτάρκεια
Χαϊδεύεται
Αλλού μπλεγμένη στα δια
δίχτυα της
Βυσσοδομεί
η εξουσία
Ενώ μακάρια κοιμάται
Χωρίς όνειρα
η άγνοια

Μακριά πολύ μονάχα
η στέρηση
Φυλλομετρώντας δάκρυα
Ιχνηλατεί
το άπιαστο

Δώδεκα ακριβώς
Πονετική η πανσέληνος
Χαράζει μήνυμα ασημί
Κι ανοίγει κρήνη στ’ όνειρο
Να ξεδιψάσουν οι ψυχές
αγάπη
Αρκεί να έχουν αποτάξει τρις
τη λογική
Να’ χουν νηστέψει από καιρό
τ’ απόλυτο
Και να ‘χουν ένδυμα μοναδικό
Την προσδοκία ολόλευκη
Κι εγκόλπιο την
Προσήλωση
Στο θαύμα

Δώδεκα ακριβώς
Της κάθε πανσέληνου
Δώδεκα
Τα’ ακούς ψυχή μου;
Να είσαι εκεί

6. «Οι δημιουργοί»

Φωνές της πόλης μου αγαπημένες
Προικιό άξιό της
Στον καιρό
Φύλλα βασιλικού αγγέλιασμα
Ταξίδια του χειμώνα

Φωνές αλήτισσες
Αφήνουν το κλειδί τους
Στο γεράνι
Και
Σεργιανούν με τους παππούδες τους
Στις εξοχές σπέρνοντας
Τα σπαράγματα της μνήμης τους
Στο χέρσο της λήθης
Υπόσχεση σοδειάς
Καλής
Στις ερημιές
Της γνώσης

Φωνές της πόλης μου αγαπημένες
Μαθήτριες των θαλασσοπουλιών
Συντρόφισσες για «όλα τα εδώ»
Και «για τ’ αλλού»
Φωνές εκπλήξεις
Διαρκώς αναδυόμενες
Σπαρταράνε
Ολόφρεσκα όνειρα
Στον κήπο της πόλης μου

Τρυπώνω ανάμεσά τους και
Κόβω κομ-
μάτια τρυφερά
για να μπολιάζω τα όνειρα
των παιδιών της πόλης μου

Φοβάμαι
Την αγριάδα
Την νέων καιρών

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΘΟΛΟΓΗΣΗ

7.

Μαύρο όνειρο
Ατσάλινος ο φαλλός της ανάγκης
Διακορεύει
Τη γήινη και τη γαλάζια
Αθωότητα
Βαθιά να βρει ν’ αρμέξει
Μαύρο όνειρο
Για να θηλάσει
Η προοπτική
Επισφαλή οφέλη

Η πλαστική διαδήλωση
Τη διαψεύδει