Ο σύλλογος Διαδρομές αποτελεί μια προσπάθεια ορισμένων πολιτών της
Καβάλας, να δημιουργήσουν ένα φορέα διερεύνησης και προβολής του
πολύπλοκου και ταχέως μεταβαλλόμενου σύγχρονου Πολιτισμού. Να
ανακαλύψουν, να αναδείξουν, και να προτείνουν στους συμπολίτες τους,
λιγότερο ή περισσότερο γνωστά έργα, δημιουργούς και πολιτιστικές πτυχές
του καιρού μας...
| ΕΓΩ ΚΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ |
|
Έπρεπε να συμβεί κι αυτό. Σε μια λοξή στιγμή, στην κακιά συγκυρία, στην
απρόσμενη επίθεση της μοίρας, ή στην αληθινή εκείνη ώρα που
αποδεσμεύεται η σκιά από το υλικό της σώμα, βγήκα από τον εαυτό μου και
με είδα από έξω. Έπαθα σοκ! Ώστε αυτή είμαι; Ένα τρισάθλιο σκουλήκι που μοιράζει πληγές του Φαραώ όταν κινδυνεύει να χάσει μια δραχμή από τα κέρδη, ένα μέτρο από το στρέμμα, μια φιλία για μια αμφισβήτηση; Ένα ανθρωπάκι που δεν σήκωσε ποτέ τα μάτια στον ουρανό για να θαυμάσει τη φωταυγή διαφάνεια του φεγγαριού αλλά ξέρει σίγουρα πως ο Πλούτωνας χρειάζεται 249 γήινα χρόνια για να κάνει μια περιστροφή γύρω από τον ήλιο; Μια καρικατούρα της ντεμέκ δημιουργικότητας με το στρες του λίγου χρόνου να φιγουράρει ηδονικά σ΄ένα έλκος στομάχου; Ένα φάντασμα ντυμένο στα πρωτοκλασάτα χρώματα της Σανέλ, που δεν έχει ύπνο τις νύχτες και καθισμένο στην άκρη του κρεβατιού, στη τραυλή σιωπή του δωματίου, στην εκκωφαντική ερημία των εποχών, το μόνο που ακούει είναι από έξω ο απόηχος της αληθινής ζωής; Τρόμαξα! Όχι, δεν είμαι αυτή. Εγώ είμαι εκείνο το κορίτσι που περπατά ξυπόλητο στην ακροθαλασσιά και μαζεύει τα παράπονα των αδικημένων. Είμαι εκείνη που άνοιξε πόρτες όταν τις έκλεισε η απελπισία. Είμαι αυτή που κάποτε μάζευε τα άστρα για να χτίσει αλλιώτικα τον κόσμο... Έχουμε δύο χαρακτήρες. Ο ένας βαριανασαίνει απ΄την καταστροφή γονατισμένος στο χώμα. Ο άλλος ανδρώνεται στη θλίψη και υψώνει τα χέρια στο άπειρο. Δεν ξέρω ποιος είναι ο αληθινός. |
